در دهه‌های اخیر با توجه به رشد روزافزون جمعیت، افزایش شهرنشینی، تبدیل فضا‌های سبز به آسمان‌خراش‌ها و آلودگی محیط زیست، استفاده از بام‌ها و دیوار‌های سبز در جهت ایجاد فضای سبز، رشد قابل توجهی داشته است.

توسعه پایدار (Sustainable Development)، محل تلاقی جامعه، اقتصاد و محیط زیست است. «به توسعه‌ای که نیازمندی‌های حاضر را بدون لطمه زدن به توانایی نسل‌های آتی در تامین نیازهای خود برآورده می‌سازد، توسعه پایدار گویند».

هرچند محور توسعه، انسان و نیازهای مادی و معنوی وی است، اما نباید فراموش کرد که عوامل اقتصادی– اجتماعی، فرهنگی و محیط زیستی سایر ارکان توسعه را تشکیل می‌دهند. محیط زیست به عنوان رکنی از ارکان توسعه پایدار نقش پشتیبانی کننده را بازی می‌کند. در واقع بدون اعتلاء و ارتقاء اجزاء یک سیستم نمی‌توان انتظار داشت که کل آن سیستم درست کار کند. توسعه زمانی می‌تواند پایداری خود را تضمین نماید که تمام ارکان آن در یک هماهنگی آرمانی و متناسب قرار گیرند و توسعه یک‌بعدی شاید بیشتر به سرطان شبیه باشد.

هر ۱۰ دقیقه یک نفر در دنیا جان خود را بر اثر ابتلا به هاری از دست می‌دهد. چه کسی می‌داند که قربانی بعدی در کدام کشور است؟

بنا بر آیات و احادیث و روایات متعدد آزار و کشتار بیهوده و وحشیانه‌ی حیوانات در شریعت اسلامی فعلی حرام و رفتاری به غایت غیر انسانی محسوب می‌گردد؛ شلاق زدن، بریدن گوش و دم و مثله نمودن حیوان، جنگ‌اندازی، داغ و درفش، بار اضافی نهادن بر پشت آن، به اسارت درآوردن، تشنگی و گرسنگی دادن به حیوانات، شکار لهوی، سوءاستفاده‌های نمایشی در قالب سیرک و اموری تفریحی و نظایر آن، جملگی در شریعت اسلام افعالی حرام و اعمالی قبیح و شیطانی و نابخشودنی محسوب می‌گردند.

لابی‌های فعال در حوزه حیات وحش با دادن نشانی‌های غلط اجازه نمی‌دهند که حقیقت به گوش مسئولان رده بالا برسد. این موضوع شامل حال طرح تکثیر در اسارت هم می‌شود. نتیجه هم این شده است که مقوله‌ی حفاظت از یوز در نگاه مسئولان علی‌الخصوص از دید رییس سازمان محیط زیست، نمایندگان مجلس و مردم به موضوع تولد یوزپلنگ‌های اسیر تقلیل یابد و انتقادهای علمی و هشدارهای دلسوزانه‌ی منتقدان بدین واسطه در میان هیاهوهای رسانه‌ای کمرنگ و بی‌اثر گردد.