آشوب در آشوراده

توسعه پایدار، جوامع محلی، گردشگری پایدار و مسؤولانه و پرشمار اصطلاحات و کلمات پرطمطراق دیگر، حالا دیگر ورد زبان همه مسؤولان و متولیان دولتی کشور شده و در جلسات و نشست‌های رسمی، زیور کلامشان؛ بی‌آن‌که در عمل، تعهد و مسؤولیتی در قبال این مفاهیم دیده و خاطر فعالان و نهادهای مردمی از تعهد به ضوابط محیط‌زیستی و در نظر گرفتن منافع جوامع محلی در قالب اجرای طرح‌های ساخت و توسعه جمع شود؛ ده‌ها طرحی که پروژه گردشگری آشوراده یکی از آنهاست. این طرح از سال 92 و همزمان با ریاست معصومه ابتکار در سازمان محیط‌زیست و با همکاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری صورتی رسمی به خود گرفت و در ادامه، یک سال پس از آن توسط هیات دولت مصوب شد. به‌رغم اخذ تصمیمات در نهادهای بالادست برای تبدیل آشوراده به یک جزیره گردشگری، این طرح اما تا همین پاییز امسال اجرایی نشد و در رفت و آمد میان سازمان محیط‌زیست، گردشگری و دیگر نهادهای ذی‌ربط معطل ماند؛ با این امید که در اجرای این طرح، آسیب‌های محیط‌زیستی به حداقل رسیده و زمینه حراست و حفاظت از این منطقه بکر فراهم شود. حالا اما که کمتر از سه ماه از بر زمین خوردن کلنگ این پروژه می‌گذرد، صدای اعتراض نهادهای مردمی و فعالان محیط‌زیستی و گردشگری درآمده و با همه توان به‌دنبال متوقف کردن طرح و تجدید نظر در اجرای آن هستند.

روزگار تار پرندگان آشوراده

در علم اکولوژی، اصطلاحی  تحت عنوان اثرات حاشیه ای(Edge Effects) وجود دارد و مفهوم آن این است که وقتی در یک منطقه حفاظت شده، جاده یا تأسیساتی ساخته می‌شود، میزان آسیب و تخریبی که ایجاد می کند تنها محدود به ابعاد (طول و  عرض جاده یا آن ساختمان ها) نیست، بلکه آن جاده باعث قطعه قطعه شدن زیستگاه شده و تمامی اجزای زیست بوم و  گونه‌ها را تا عمق قابل توجهی  تهدید می کند و در معرض آسیب قرار می دهد.